چهارشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۶:۵۵
کد خبر54595

یادداشت/
افزایش هماهنگی‌های بین بخشی راهکاری برای کاهش تعداد کودکان کار در تبریز

حسن زاده

در سال ۱۹۰۸ میلادی در کارولینای جنوبی آمریکا یک کودک در حال کار در کارخانه ریسندگی جلوی دوربین لوئیس هاین قرار گرفت. این عکس تکان دهنده از شرایط سخت و هولناک بچه‌های کار، احساسات جامعه را برانگیخت و معضل بهره کشی از کودکان و اجحاف حقوق آنها را در جهان طنین انداز کرد.

پیگیری‌ها و فعالیت‌های لوئیس هاین و دیگر فعالین عرصه حقوق کودک، منجر به افزودن متممی به قانون کار آمریکا مبنی بر منع استخدام کودکان در مشاغل سخت شد.

کار کودکان همچنان در جاهایی که سن ترک مدرسه پایین است شیوع دارد؛ هر چند در طول تاریخ برای کار کودک درجات مختلفی وجود داشته اما با آغاز سواد آموزی همگانی و تغییراتی که با صنعتی شدن و توسعه به وجود آمد، مفاهیم حقوق کارگر و حقوق کودکان مورد نقد و بحث عمومی قرار گرفت.

مشکل کودکان کار موضوعی نسبتا پیچیده است و عوامل گوناگونی از جمله فقر، جنگ، هزینه تحصیل و نظام آموزشی نادرست و کیفیت پایین مدارس و معلمان، شوک‌های اقتصادی و غیر اقتصادی که درآمد خانوارها را تحت تاثیر قرار می‌دهند و همچنین ناکارایی و نقص بازارهای مالی و اعتباری و نگرش‌های غلط فرهنگی و قومی را از جمله موارد اثرگذار در افزایش کودکان کار می‌توان عنوان کرد.

در حال حاضر بر اساس آمارهای ارائه شده بیش از ۲۵۰ میلیون کودک کار (زیر ۱۵ سال) در جهان زندگی می کنند. در ایران نیز تعداد کودکان کار به دلایل گوناگون رو به افزایش است اما آمار دقیقی در مورد کودکان کار وجود ندارد. با این وجود حضور بیش از هزاران کودک کار در سطح تهران تایید شده که حتی برخی‌ آمار در این مورد به ۲۰ هزار کودک کار هم اشاره می‌کنند.

از علل مهم اشتغال کودکان به کار در ایران می‌توان به مهاجران خارجی مقیم ایران، فقر و مشکلات اقتصادی خانوارها، مهاجرت های درون کشوری و به ویژه مهاجرت به کلانشهرها و عامل مهم و تاثیر گذار مشکل هویتی کودکان مادران ایرانی ازدواج کرده با مردان خارجی، اشاره کرد.

در این بین شهر تبریز به عنوان یکی از مهمترین شهرهای شمال غرب کشور بر خلاف سایر کلانشهرهایی مثل تهران، مشهد، شیراز در این مورد از وضعیت به مراتب مناسب تری برخوردار است.

 البته این بدین معنی نیست که مشکلی به نام کودکان کار در تبریز وجود ندارد اما به صراحت می‌توان اذعان داشت که معضل حادی به نام کودکان کار در شهر تبریز وجود ندارد و موارد معدود با هماهنگی و همکاری های بین بخشی بخصوص رابطه نزدیک و هماهنگی خوب بین شهرداری و اداره کل بهزیستی و سازمانهای مردم نهاد فعال این حوزه حل شده و با لحاظ حقوق کودکان و آگاه سازی والدین به حقوق فرزند و وظایف قانونی آنها و از طرفی آموزش‌های لازم به کودکان کار می توان ادعا کرد که تبریز یک سر و گردن بالاتر از سایر کلانشهرها در این حوزه است.

لازم به توضیح هست که در موفقیت این عملکرد خوب مجموعه مدیریتی شهر تبریز و استان، خانواده ها و ساختار های اجتماعی و اخلاقی مردم و شهروندان نقش برجسته ای دارد و مدیریت استانی و شهری باید نسبت به صیانت تقویت این امر اهتمام لازم را به عمل آورد.

از طرفی دیگر از شورای اسلامی کلانشهر تبریز انتظار می‌رود با درک اهمیت موضوع و تاثیر گذاری مسائل اجتماعی در پیشگیری از آسیبهای اجتماعی نسبت به سیاست گذاری و تامین اعتبارهای لازم مدیریت شهری را در این حوزه همراهی کنند.

......................................

محمدحسین حسن زاده

مدیرکل سلامت و امور اجتماعی شهرداری تبریز

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.
4 + 13 =